„Środki przymusu bezpośredniego i broń palna”

Fragment recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Misiuka z Uniwersytetu Warszawskiego:

Środki przymusu bezpośredniego to najbardziej aktualna publikacja dotycząca szczególnych kompetencji podmiotów działających w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego, mających prawo do użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej. Polecamy ją:

  • studentom kierunków bezpieczeństwa wewnętrznego oraz prawa i administracji,
  • przedstawicielom służb, inspekcji, straży oraz innych podmiotów uprawnionych do stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Autor w sposób racjonalny podzielił pracę na kilka części, które są z sobą powiązane logicznie i merytorycznie.

Pierwsza stanowi swoiste wprowadzenie, w którym przedstawiono zagadnienia terminologiczne badanego problemu. Kolejny rozdział poświęcony jest prawno-organizacyjnym aspektom tematu. W następnych pięciu rozdziałach omówiono szczegółowo kwestie użycia środków przymusu bezpośredniego i broni palnej przez poszczególne formacje uzbrojone oraz podmioty komercyjne działające w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego. Należy stwierdzić, iż pomimo praktycznego charakteru publikacja jest dziełem nowatorskim, nie posiadającym na rynku wydawniczym konkurencyjnych pozycji.