Rozpoczynając Wielki Tydzień, zbliżamy się do najważniejszych dni w roku liturgicznym – Świętego Triduum Paschalnego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Obchody Paschalne rozpoczyna Msza Święta Wieczerzy Pańskiej, będąca pamiątką Ostatniej Wieczerzy. W wieczerniku Chrystus ustanawia dwa sakramenty: Eucharystię i Kapłaństwo. Dlatego tego dnia, liturgia skoncentrowana jest wokół Ołtarza. W sposób szczególny dziękujemy Bogu za ofiarę Nowego Przymierza, Ciało i Krew Jego Syna, składaną podczas każdej Eucharystii, oraz za jej szafarzy – kapłanów. Podczas liturgii następuje obrzęd mandatum, który nawiązuje do Ewangelicznego opisu umycia nóg uczniom przez Jezusa Chrystusa. Jako chrześcijanie mamy naśladować́ postawę Chrystusa, zgodnie z przykazaniem miłości bliźniego. Na zakończenie Eucharystii, Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do kaplicy adoracji – tzw. ciemnicy, co w symboliczny sposób nawiązuje do modlitwy Chrystusa w Ogrójcu i do Jego pojmania. Obnażenie ołtarza, które następuje po Liturgii, ma nam przypomnieć całkowite uniżenie Chrystusa, Jego ogołocenie, i wprowadzić nas w skupienie i wyciszenie Wielkiego Piątku.

Wielki Piątek to dzień rozważania tajemnicy Męki i Śmierci Chrystusa, w którym nie sprawuje się Mszy Świętej. i nie udziela się żadnych sakramentów. Tego dnia Chrystus, jako najwyższy Kapłan, sam składa z siebie ofiarę na Drzewie Krzyża. Centralnym punktem obchodów Wielkiego Piątku jest Liturgia Męki Pańskiej. Szczególny charakter tej celebracji podkreśla opis Męki Pańskiej według św. Jana oraz uroczysta modlitwa powszechna. Po Liturgii Słowa następuje druga, najważniejsza część́ Liturgii Męki Pańskiej – Adoracja Krzyża. Bezpośrednio po niej następuje Komunia Św., która jest owocem zbawczej śmierci Chrystusa. Jezus Chrystus pod postaciami chleba i wina przeprowadza nas ze śmierci do życia. Obrzędy Liturgii Męki Pańskiej kończą się przeniesieniem Najświętszego Sakramentu do ołtarza adoracji – symbolicznego Bożego Grobu. Pochylając się nad tajemnicą śmierci Chrystusa nie zapominajmy o tym, że Jego ofiara nie była daremna. Jezus umarł, ale i zmartwychwstał.

W Wielką Sobotę Kościół także nie sprawuje sakramentów. Zgodnie z tradycją, w tym dniu, wierni przynoszą do świątyni pokarmy do poświęcenia i nawiedzają Grób Pański oraz czuwają na modlitwie.

Obrzędy Wigilii Paschalnej stanowią nierozerwalną całość z Wielkanocą i dlatego są bogate w treści liturgiczne i obrzędowe. Liturgia Wigilii Paschalnej jest pierwszą Mszą św. Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego, będącej największym świętem Kościoła w ciągu roku. To właśnie tego dnia przeżywamy tajemnicę Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Jego Paschę, czyli przejście przez śmierć́ do nowego życia. Przez swoje zmartwychwstanie Jezus przeprowadza nas z niewoli grzechu i śmierci do wolności dzieci Bożych. Chrystus jest naszym Barankiem Paschalnym, a Jego krew ratuje nas od śmierci wiecznej. Celebracja Wigilii Paschalnej rozpoczyna się w ciemności, która obrazuje sytuację każdego człowieka żyjącego bez Chrystusa. Ciemność rozproszy światło Paschału, świecy symbolizującej Zmartwychwstałego Pana. Punktem kulminacyjnym Liturgii Światła jest Orędzie Wielkanocne. Po Liturgii Światła rozpoczyna się Liturgia Słowa, która w tym dniu ma bardzo uroczysty charakter. Składa się na nią siedem czytań ze Starego Testamentu, oraz dwa z Nowego Testamentu. Kolejne czytania ukazują kolejne etapy historii zbawienia – od stworzenia świata, poprzez proroctwa Starego Testamentu, aż do zmartwychwstania Chrystusa. Bóg pragnie, abyśmy wspominając Jego działanie w historii zbawienia, rozpoznali także Jego obecność przy nas w całym naszym życiu. Po Liturgii Słowa wierni odnawiają przyrzeczenia chrzcielne i następnie rozpoczyna się Liturgia Eucharystyczna, podczas której Chrystus Pan zaprasza do stołu wszystkich odkupionych Jego śmiercią̨ i zmartwychwstaniem. Zmartwychwstały Chrystus daje nam Siebie w Swoim Ciele i w Swojej Krwi, z których płynie dla nas życie wieczne. Na zakończenie Liturgii Wigilii Paschalnej ogłaszamy całemu światu radość Zmartwychwstania Pańskiego w uroczystej Procesji Rezurekcyjnej.

Pamiętajmy o ogromnej wadze Triduum Paschalnego i o jego głębokiej wymowie, a także pięknie liturgii. Starajmy się jak najlepiej przeżyć́ ten najważniejszy czas w ciągu całego roku liturgicznego.

Mateusz Puchała
      Zespół prasowy WSKSiM