Warsztaty te odbyły się w Powiatowym Centrum Animacji Społecznej w Tomaszowie Mazowieckim przy ulicy Mościckiego 3.

Miały one na celu głębsze zapoznanie młodzieży z mediami społecznościowymi, telewizją i sprawami z nimi związanymi.

W pierwszych minutach tego spotkania przedstawiono „Język obrazu” – polegało to na ukazaniu pracy np. pogodynki bądź prezentera sportowego. Dowiedzieliśmy się, jak wygląda procentowy podział materiału telewizyjnego, że 70% to obraz, 23% to dźwięk, a jedynie 7% to treść. Zdaniem Dominiki, która odegrała rolę pogodynki, jest to trudna i stresująca praca, ponieważ każdy błąd jest pokazany na żywo w prawie całej Polsce. Obraz, który jest ukazywany odbiorcom, ma wpływ na ich opinię; często również manipuluje naszymi zachowaniami. W telewizji ważna jest perspektywa kamery, dzieli się ją na żabią i ptasią. Mają one znaczenie, gdyż przedstawiają prezentera jako osobę dominującą bądź uległą. Znaczenie mają również efekty dźwiękowe, gdyż tonacja głosu wpływa na opinię odbiorców. Jeden z nauczycieli podzielił się z nami swoją opinią, powiedział : „moim zdaniem program jest ciekawy”. Pierwszy program został zakończony krótkim filmikiem ukazującym to wszystko, o czym mówili nam prowadzący.

Podczas przerwy można było podejść do kamery i operować obrazem, iść do fotobudki
i zrobić sobie zdjęcie z przyjaciółmi oraz zwiedzić wóz satelitarny stojący przed budynkiem.

Druga część warsztatów, zatytułowana „Światło i Cień’’, rozpoczęła się zaproszeniem jednego z uczestników na scenę.

Aleksander , bo tak miał na imię ochotnik, usiadł na tle green screena. Prowadzący opowiadał nam o oświetleniu, ustawieniu lamp oraz wyglądzie obrazu. Miało to na celu ukazanie, jak ważne jest oświetlenie do uzyskania scen potrzebnych np. do filmów o tematyce kryminalnej. Na scenę zaproszono kolejnych ochotników – Natana oraz Wiktorię, której została przydzielona rola wizażystki; miała ona nałożyć Natanowi makijaż. Podczas upiększania chłopaka na ekranie został wyświetlony filmik. Pokazywał on wielogodzinne przygotowania kobiety, której wizerunek miał być umieszczony na jednym z bilbordów. Opowiadał o tak zwanej magii montażu. Pokazano również filmik, który był połączeniem wypadków rowerzystów i strzelaniny z Dzikiego Zachodu.
Tematem następnego filmiku był rajd motocyklistów w Katyniu; ten materiał również został zmodyfikowany .
Następnymi ochotnikami miała być para i jedna z dziewcząt zgłosiła swoich przyjaciół. Usiedli naprzeciwko siebie. Mieli patrzeć sobie w oczy i nie uśmiechać się. Były ukazane trzy ujęcia, każde coraz bliżej. Przy ostatnim była puszczona piosenka i wykonano duże zbliżenie na twarz chłopaka, który w kulminacyjnym momencie musiał powiedzieć „kochanie, nie wyobrażam sobie życia bez ciebie”. Następnie nastąpiła przerwa, można było wziąć udział w quizie, do wygrania były koszulki; skorzystać z fotobudki oraz, jak przedtem, operować kamerą.

Po przerwie został przedstawiony kolejny ciekawy temat: „Świat Dźwięku”. Niektóre dźwięki są nieprzyjemne dla naszego ucha i jak najszybciej od nich uciekamy. Dźwięk może wpływać na nas fizjologicznie bądź psychologicznie. Dźwięk wpływa na nasze zachowanie, czasami działa pobudzająco, uspokajająco, a niekiedy przyprawia o łzy. Prowadzący mówił w jakim przedziale częstotliwości słyszy człowiek. Puszczał dźwięki o różnej częstotliwości oraz pytał, które osoby słyszą dźwięki posiadające od 16 kHz do 18kHz, czyli już ledwo słyszalne dla ucha. Osoba prowadząca puściła nagranie z zagłuszoną francuską kołysanką. Przedstawiła nam starą maszynę do nagrywania kaset. Jednego z uczestników poproszono aby przeszedł z mikrofonem po sali, aby niektóre osoby się przedstawiły i opowiedziały o swoich zainteresowaniach. Jako ciekawostkę powiedziano nam, że praktycznie żadna osoba nie jest zadowolona ze swojego głosu po wysłuchaniu jego nagrania. Zadaniem montażysty jest obróbka dźwięku, a następnie wysłanie go np. do radia. Z jednego krótkiego zdania montażysta może utworzyć długą i spójną wypowiedź. Osoba prowadząca te warsztaty zaczęła montować wywiad z jednym z księży o młodzieży i górnictwie, tak aby ukazać całkowicie inną treść niż w rzeczywistości. Przedstawiła nam najprostszy program do obróbki dźwięku. Są również programy, dzięki którym możemy zmienić mimikę twarzy postaci, jej wygląd oraz głos. W kolejnej części programu chłopak z kawałka tekstu i kilku sekund muzyki tworzył krótki utwór z jego coverem. W muzyce główną rolę odgrywa dźwiękowiec, podczas nagrywania piosenek w studiu na bieżąco modyfikuje głos dla lepszego brzmienia. Tak oto zakończyła się kolejna część.

Osoby prowadzące:

  • wykładowcy i szkoleniowcy z Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu
  • redaktorzy
  • dziennikarze
  • montażyści i operatorzy z Radia Maryja
  • montażyści i operatorzy TV TRWAM

Osoby piszące artykuł:

  • Iga Ogórek
  • Daniel Szymański
  • Nikola Piekarska