Wileńska łączniczka AK

Książka jest zapisem rozmów z Danutą Szyksznian-Ossowską „Sarenką” (ur. 1925 r.), podczas II wojny światowej łączniczką Garnizonu „Dwór” Armii Krajowej w Wilnie, jedną z dziesięciu dziewcząt z grupy łączności „Kozy” przy komórce „Legalizacja” wileńskiej Komendy Okręgu AK; więźniarką łagru w Jełszance koło Saratowa. Stałym punktem odniesienia w rozmowach jest wojna, jednak czytelnik znajdzie w książce również reminiscencje z dawnego Wilna oraz historię powojennych losów bohaterki. O swoich przeżyciach Danuta Szyksznian-Ossowska mówi niezwykle ciekawie, ukazując złożoność sytuacji, w której znaleźli się mieszkańcy okupowanego miasta, oraz zróżnicowanie ludzkich postaw. Jest zawsze pogodna i otwarta na drugiego człowieka, choć tragiczne wydarzenia, których była uczestniczką, odcisnęły piętno na całym jej późniejszym życiu.

„Doświadczenia mojego pokolenia nie da się tak po prostu wymazać, odesłać do archiwum. Wiele wydarzeń wciąż w nas tkwi, jak te odłamki. Im bliżej drugiego brzegu, tym obrazy z tamtych dni częściej do mnie powracają […]. Gdy zaczynała się wojna, miałam 14 lat, gdy się kończyła – 20. Zabrano mi kawałek dzieciństwa i najlepsze lata młodości. Jednak nadal mogę mówić o szczęściu, bo innym nie dane było nawet tyle.”

Opis z tyłu książki