Można wyróżnić zasadniczo trzy fazy rozwoju sieci: Web 0.0, Web 1.0 i Web 2.0.

Web 0.0 to okres tekstowego internetu, komunikacja opierała się wówczas głównie na terminalach tekstowych. Korzystali z niego naukowcy oraz studenci mający świadomość jego funkcjonowania. Po powstaniu WWW, rozpoczyna się Web 1.0. Sieć została uproszczona i rozpowszechniona. Wtedy wprowadzono również tryb graficzny, witryny internetowe były jednak wciąż statyczne. Internauci natomiast przeważnie nie mieli czynnego wpływu na rozwój sieci. Epoka Web 2.0 oznacza otwarcie się na użytkowników, którzy dostali możliwość wpływu na zawartość internetu.

Technologia została znacząco rozwinięta, co pozwoliło na publikację, edycję oraz komentowanie treści zamieszczonych w sieci. Dzisiaj internet jest istotnym bodźcem dla wielu zjawisk społecznych. Jako rodzaj medium, umożliwia wymianę informacji i różnych materiałów, a co więcej – stwarza pewną przestrzeń społeczną i pozwala budowanie swoistych społeczności. Możemy więc w internecie wzbogacać się tak pod kątem wiedzy i przeżyć, jak i relacji.

Istotne jest środowisko, w którym wszystko się kreowało, aby można było dobrze pojąć kulturę współczesnego internetu. Warto zaznaczyć, że ośrodkom naukowym pracującym nad jego kreowaniem zostawiono sporą swobodę działania. Podzieliły się tak, aby każdy realizował określone zadania. Następnie wymieniały się nabytą wiedzą oraz odkryciami, ponieważ swoją współpracę oparły na obustronnej otwartości.

Takie relacje do dziś budują kulturę społeczną internetu. Ciekawe jest też to, że choć w pierwszych fazach funkcjonowania sieci widoczny był podział na twórców i odbiorców powstających w niej treści, po wprowadzeniu w życie Web 2.0 zaczął on zanikać. Zwykli użytkownicy stali się również kreatorami, a z ludźmi jakoś już tak jest, że to, czego dotykają – przemieniają w kulturę.

Grzegorz Majewski