Zrozumieć media – warsztaty dziennikarskie

Dzisiejsze wydarzenie ma miejsce w sali teatralnej w Miejskim Domu Kultury, znajdującym się w Łańcucie. W warsztatach uczestniczą uczniowie szkół ponadgimnazjalnych i ponadpodstawowych. Spotkanie zorganizowane zostało przez księdza Tadeusza Kocura, przy pomocy starosty miasta oraz Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.

Pierwsza część warsztatów, nazwana „językiem obrazu”, rozpoczyna się przeniesieniem widzów do wozu transmisyjnego za pomocą green screen’a. Realizator wizji, będący w wozie, pokazuje jak wygląda sprzęt medialny i wyjaśnia sposób jego działania. Zapoznaje on wszystkich z zadaniami realizowanymi przez zespół. Zaproszony przez ekipę telewizyjną uczestnik warsztatów zasiada przed green screen’em, dzięki temu sytuacja fikcyjna staje się dla odbiorców sytuacją rzeczywistą. Następnie zaprezentowana zostaje prognoza pogody. Na scenę zaproszono wcześniej przygotowana uczestniczkę, która prezentuje na czym polega praca pogodynki. Na podstawie nałożonego na ekran obrazu dziewczyna współpracuje z mapą pogody wyświetlaną na prompterze. Kolejny uczestnik, który wciela się w postać prezentera telewizyjnego, ma za zadanie przekazać szokujące wydarzenia ze świata sportu. W ten sposób ukazane zostają różnice w odbiorze wiadomości. Uczniowie łańcuckich szkół dowiadują się, jak konkretne obrazy mogą oddziaływać na ludzi. Następnie prowadzący tłumaczy, jak ustawienie kamery czy gesty zmieniają odbiór danego człowieka. Podkreślone zostaje znaczenie pierwszego wrażenia w ogólnym odbiorze materiału wyemitowanego w mediach. Prowadzący pokazuje także, jaką wielką rolę odgrywa sam dźwięk. Na zakończenie pierwszej części zostaje odtworzony film, pozwalający przeanalizować, jak światło wpływa na całe nagranie. Zmieniając położenie i natężenie światła, kreuje się zupełnie inny klimat prezentowanego obrazu. Przy charakteryzacji bohatera czy dziennikarza, widzowie dowiadują się, że makijaż musi być jak najbardziej matowy. Następnie na ekranie pojawiają się dwie różne sklejki montażowe, od tych realizowanych w sposób amatorski, po te zrobione profesjonalnie. Nagrane wcześniej przez prowadzącego materiały z konkretnych wydarzeń, okazują się świetnym materiałem dla montażysty, który potrafi zmanipulować film np. wycinając, bądź przenosząc wypowiedzi w nim zawarte. Uczniowie zauważają na tym przykładzie, że nie wszystko, co media ukazują, jest wiarygodne. Na zakończenie, za pomocą ujęć z różnych perspektyw zostaje zrealizowana para wyznająca sobie miłość. Dzięki zbliżeniom operatorów kamery i realizatora z wozu transmisyjnego, widzowie są w stanie odczuwać emocje bohaterów tego miłosnego wątku. Wyświetlony zostaje również zabawny film, który przedstawia nagrywanie dźwięków do reklam.

W kolejnym etapie warsztatów widzowie zajmują się tematem realizacji dźwięku. Na początku dźwiękowiec radiowy robi teścik, sprawdzający do jakiej częstotliwości ludzie z sali są w stanie usłyszeć dźwięk, puszczając najwyższe tony dźwiękowe. Aby lepiej zrozumieć tematykę dźwięków w dzisiejszych mediach, zebrani oglądają film o technice zapisu dźwięku na przestrzeni wieków, po kolei poznając jak nagrywano i odtwarzano dźwięk. Prowadzący udowadnia słuchaczom jaką „magię” jest w stanie zrealizować przy pomocy mikrofonu i innego sprzętu pozwalającego na edycję dźwięku. Uczestnicy wywnioskują, że to dziennikarze ustalają ramy i decydują, jakie informacje trafiają do odbiorców.

W ostatnim etapie zaprezentowane zostają możliwości prasy. Rozróżniane są tytuły artykułów na te będące informacją a opinią. Prowadząca definiuje, czym jest perswazja i manipulacja. Wyciągnięta wiedza pozwala uczestnikom na sprawne rozwiązanie zadań, w których muszą podjąć decyzje, czym jest każdy z podanych przykładów.

Na koniec młodzież prezentuje swoje prace – tekst prasowy, wywiad radiowy i reportaż telewizyjny.

      11.09.19 Warsztaty Łańcut